Przez długie wieki sztuka rozwijała się w ramach Kościoła, pod jego opieką lub na jego zamówienie.
Średniowiecze. W średniowieczu Kościół był najważniejszym mecenasem sztuki, a ta miała niemal wyłącznie sakralny charakter. Ponieważ to głównie dostojnicy kościelni decydowali o jej formie i treści, celem powstającej pod koniec X w. sztuki romańskiej było przede wszystkim wybłaganie łaski Bożej. Największą rolę kulturotwórczą odgrywały klasztory, których opaci przeznaczali znaczną część darowizn na ich budowę i przyozdobienie. Do czasu powstania uniwersytetów klasztory były jedynymi miejscami, gdzie kwitła nauka (głównie teologia i filozofia) i działały biblioteki. Piękno, mające chwalić Boga, mogło mieć też formę uduchowionej muzyki, więc klasztory stały się ośrodkami rozwoju chorału gregoriańskiego – jednogłosowego śpiewu liturgicznego.
Pomocnik Historyczny
„Dzieje Kościoła”
(100229) z dnia 20.01.2025;
Z dziejów chrześcijaństwa i Kościoła katolickiego;
s. 122
Oryginalny tytuł tekstu: "Mecenat z błogosławieństwem"