Osmański dekor
Osmańskie wpływy w architekturze Rumunii
Odrzucony Orient. Oryginalność rumuńskiej kultury opiera się na – wynikającej z położenia na pograniczu i skrzyżowaniu różnych imperiów, religii i cywilizacji – długiej historii łączenia różnych tradycji. Jedną z nich na pewno jest dziedzictwo islamu. Świadomość, że stanowi ono integralną część tożsamości i kultury rumuńskiej, nie zawsze jest akceptowana przez Rumunów. Kilkaset lat zależności lennej od Imperium Osmańskiego traktuje się raczej negatywnie – jako osłabienie związków z Zachodem. W XIX w. budowa nowoczesnej tożsamości narodowej Rumunów często łączyła się z odrzuceniem dziedzictwa osmańskiego – postrzeganego jako tożsame z „barbarzyńskim” albo co najmniej „zacofanym” Orientem. Głównym wzorem do naśladowania stał się wyidealizowany Okcydent, definiowany zwłaszcza jako Francja, a w dalszej kolejności Niemcy i Włochy. Rumuni zrzucili tureckie stroje i zaczęli czyścić język z turcyzmów. Zaczęli burzyć stare dzielnice i budować w zachodnim stylu centra miast – vide Bukareszt, aspirujący do miana Paryża Wschodu.