Stanisław Łubieński dla „Polityki”: Gdziekolwiek się spojrzy, jest coś do obserwowania

Ta książka niby jest o przyrodzie, ale tak naprawdę to był test, jak sobie poradzę z pisaniem o bardzo trudnych doświadczeniach – mówi Stanisław Łubieński, laureat Paszportu POLITYKI w kategorii książka.

JUSTYNA SOBOLEWSKA: Podczas wręczania Paszportu POLITYKI przeczytał pan apel w obronie świergotka syberyjskiego, o którego istnieniu wielu z nas dowiedziało się dopiero wtedy. STANISŁAW ŁUBIEŃSKI: Nie spodziewałem się, że dostanę nagrodę, ale na wszelki wypadek byłem przygotowany. Chciałem, żeby

Melchior Wańkowicz, wielki influencer, żywy magnetofon. Własne życie sprzedawał jako produkt

Postulował, by posłowie nie mogli szerzyć tego, co dziś nazwalibyśmy fake newsami, sabotażu wobec własnego państwa w interesie Moskwy – mówi o swoim bohaterze Łukasz Garbal, autor biografii „Wańkowicz. Życie na kraterze”.

JUSTYNA SOBOLEWSKA: – Melchior Wańkowicz był pisarzem, o którym krążą legendy, trudno było oddzielić mity od prawdy? ŁUKASZ GARBAL: – Starałem się to zrobić, bo zawsze trzeba ustalić fakty, mimo świadomości, że ludzie i tak będą woleli mity, a nie skomplikowaną prawdę. I biografia kogoś

Jerzy Pilch: Miłość zawsze odbiera wolność. Doskonała jest tylko tęsknota

Rozmowa z Jerzym Pilchem o literaturze, parkinsonie, pieniądzach i pokrewieństwach między pisarzem i prostytutką.

Justyna Sobolewska: – Będziemy rozmawiać o dziwkach czy o chorobie?Jerzy Pilch: – I o tym, i o tym. Bohater pana nowej minipowieści „Zuza albo czas oddalenia” zakochuje się w prostytutce. Mam wrażenie, że pan idealizuje ten zawód, że one tak z radością i przyjemnością

Olga Tokarczuk: Świat ma błąd w oprogramowaniu. Brakuje nam solidarności

Rzeczywistość jest wiązką języków, którymi mówimy o świecie. Pisarze powinni starać się znaleźć swój własny język w tym chaosie – mówi Olga Tokarczuk.

JUSTYNA SOBOLEWSKA: – W nowej książce „Prowadź swój pług przez kości umarłych” łączy pani thriller, gatunek popularny, z ciemną wizją świata i z poezją Williama Blake’a. Skąd taki pomysł?OLGA TOKARCZUK: – Miałam pół roku, chciałam zrobić coś lekkiego. Pomyślałam też

Dorota Masłowska: Budujemy opinie ze śmieci, które wybrał pod nas system

Jednym z największych dramatów dzisiejszego życia umysłowego są opinie wydawane w jedną sekundę. Mają je ludzie, którzy uważają, że wiedzą – mówi Dorota Masłowska.

JUSTYNA SOBOLEWSKA: – 20 lat temu odebrałaś Paszport POLITYKI za „Wojnę polsko-ruską pod flagą biało-czerwoną”. Wróciłaś teraz do tej książki przy okazji nowego wydania?DOROTA MASŁOWSKA: – Chyba ją znam na pamięć i nie miałam już ochoty czytać od początku do końca. Czuję

13 najlepszych polskich książek roku według „Polityki”. Fikcja pozwala widzieć ostrzej

Autorskie podsumowanie 2025 r. w polskiej literaturze.

Najlepsze według „Polityki” w 2025: Polskie książkiZagraniczne książkiPolskie filmyZagraniczne filmySerialePolskie płytyZagraniczne płytyKomiksySpektakleGryWydarzenia w muzyce poważnejWydarzenia w świecie sztuki 13 najlepszych polskich książek roku: 1. Szczepan Twardoch, Null

12 najlepszych zagranicznych książek roku według „Polityki”. Zadziorne, dzikie, poetyckie

Autorskie podsumowanie 2025 r.

Najlepsze według „Polityki” w 2025: Polskie książkiZagraniczne książkiPolskie filmyZagraniczne filmySerialePolskie płytyZagraniczne płytyKomiksySpektakleGryWydarzenia w muzyce poważnejWydarzenia w świecie sztuki 12 najlepszych zagranicznych książek roku: 1. Denis Johnson, Anioły, przeł

Wiesław Myśliwski: Często w rzeczach banalnych kryje się otchłań

Rozmowa z Wiesławem Myśliwskim o współczesnym człowieku, wykorzenionym i rozlecianym, oraz pisaniu jako eksperymencie na sobie.

Justyna Sobolewska: – Udało się panu przepisać notes z telefonami?Wiesław Myśliwski: – Nie, to okazało się niemożliwe. Podejmowałem kilka prób, w związku z czym mam kilka notesów. I czasem nie wiem, w którym notesie mam szukać jakiegoś nazwiska, adresu, telefonu. Na czym bowiem polega

Wspominamy Magdę Umer. Ludzie karmili się smutkiem jej piosenek. Śpiewała duszą

Umiała się cieszyć i odnajdować dystans do rzeczy, które nam się przytrafiają. Opowiadała, że ma swoja metodę ucieczki od złych myśli – wraca wtedy do jasnych wspomnień i cudownych chwil.

Serhij Żadan dla „Polityki”: Nie mam dla was dobrych wiadomości. Ich czołgi pojadą dalej

Daję ludziom energię i dostaję ją od ludzi. Teraz wszyscy jesteśmy jakby pozbawieni skóry, bardzo wrażliwi i emocjonalni – mówi ukraiński pisarz i muzyk Serhij Żadan.

JUSTYNA SOBOLEWSKA: – Rozmawiamy w Księgarni Czarnego. Szpera pan po półkach z książkami, co pan znalazł? Ma pan teraz czas na czytanie? SERHIJ ŻADAN: – Pisać nie mam czasu i energii, ale czytać muszę. To jest takie ćwiczenie pamięci, umysłu, serca. W księgarni znalazłem wiersze

Druga młodość Thomasa Manna. Za co Polacy pokochali autora „Buddenbrooków”?

Nowy, pierwszy od prawie stu lat polski przekład „Buddenbrooków” przywraca pytanie, dlaczego Thomasa Manna tak upodobali sobie polscy pisarze.

Krasznahorkai, noblista pesymista. Wspaniale pokazuje rozpad. Ostatnią książkę poświęcił Ukrainie

László Krasznahorkai, węgierski pisarz mieszkający w Niemczech, otrzymał Nagrodę Nobla „za fascynującą i wizjonerską twórczość, która w obliczu apokaliptycznego terroru potwierdza siłę sztuki”.

„A świat trwa”. Trzy książki, które ukazały się w Polsce: „Szatańskie tango”, „Melancholia sprzeciwu” i „Wojna i wojna” – wszystkie w przekładzie Elżbiety Sobolewskiej – są niedostępne w sprzedaży, a ich ceny na platformach takich jak Allegro biją

Eliza Kącka laureatką Nike. Ruda radość! To duże wydarzenie, książka roku

Kapituła i czytelnicy byli zgodni, że to właśnie „Wczoraj byłaś zła na zielono” (wyd. Karakter) zasługuje na nagrodę Nike, i jest to bardzo dobra decyzja.

Pogoda na Pynchona. To stare-nowe odkrycie literackiej jesieni. I kina

Thomas Pynchon, zwany też „Tenczonem”, to stare-nowe odkrycie literackiej jesieni. W Polsce furorę robi wznowienie „Tęczy grawitacji”, mamy też premierę filmu „Jedna bitwa po drugiej” na bazie jego powieści, a za oceanem – zupełnie nową książkę pisarza.

dziś ta powieść trafia w swój czas. W ostatnich latach osiągała niebotyczne ceny w antykwariatach. Że decyzja wydawnictwa ArtRage o wznowieniu była słuszna, pokazały pierwsze 24 godziny po otwarciu przedsprzedaży. Czytelnicy wykupili od razu 1 tys. egzemplarzy. Jeszcze przed premierą rozeszło się dwie

Jon Fosse dla „Polityki”: Traktuję „Septologię” jak rodzaj modlitwy. Najlepiej, gdy pisze się samo

Bycie laureatem Nagrody Nobla w pewien sposób zmienia cię w obiekt, stajesz się swego rodzaju faktem historycznym – mówi Jon Fosse. Właśnie ukazała się książka noblisty „Nowe imię”, która zamyka jego cykl powieściowy „Septologia”.

JUSTYNA SOBOLEWSKA: Jak powstawała „Septologia”? JON FOSSE: Dobrze się bawiłem, pisząc tę powieść. Zajęło mi to około czterech lat. Oczywiście nie pisałem jej przez cały czas, tylko z przerwami. Mieszkałem wtedy w małym austriackim miasteczku Hainburg an der Donau, na obrzeżach Wiednia

Siódemka nominacji do Nike. Eseistyczna proza rządzi

Widać, że proza, która płynnie przechodzi w esej, być może najlepiej potrafi korespondować z dzisiejszymi czasami.

korespondować z dzisiejszymi czasami. Siódemka wygląda tak: 1. Biografia: Beata Guczalska, „Konrad Swinarski. Biografia ukryta”, Wydawnictwo Literackie Monumentalna biografia legendarnego reżysera teatralnego, który nigdy sam nie opowiedział historii swojej rodziny: matki, która stała się Niemką w

„Nie chcę lepiej zarabiać. Ja się pisaniem bawię”

Na początku słyszałem, że jak chcę lepiej zarabiać, to muszę pisać gorzej i prościej – mówi Maciej Siembieda, jeden z najpopularniejszych autorów powieści sensacyjnych.

JUSTYNA SOBOLEWSKA: Jak się oswaja wronę? MACIEJ SIEMBIEDA: Trzymając się od niej z daleka. To są mądre ptaki i ich mądrość polega na tym, że nie ufają ludziom. Inaczej niż gołębie, które siadają mi na głowie. Gołębica Grusia uważała, że jestem jej mężem, i była zazdrosna. Wymagała głaskania

Macieja Siembiedy przepis na kryminał. „Nie chcę lepiej zarabiać. Ja się pisaniem bawię”

Na początku słyszałem, że jak chcę lepiej zarabiać, to muszę pisać gorzej i prościej. Odpowiadałem, że nie chcę lepiej zarabiać. Ja się pisaniem bawię – mówi Maciej Siembieda, jeden z najpopularniejszych autorów powieści sensacyjnych.

JUSTYNA SOBOLEWSKA: Jak się oswaja wronę? MACIEJ SIEMBIEDA: Trzymając się od niej z daleka. To są mądre ptaki i ich mądrość polega na tym, że nie ufają ludziom. Inaczej niż gołębie, które siadają mi na głowie. Gołębica Grusia uważała, że jestem jej mężem, i była zazdrosna. Wymagała głaskania

Kobieca strona polskiego kryminału

W całym zalewie kryminalnym najciekawsze są te książki, które odbiegają od konwencji kobiecej literatury popularnej. Przede wszystkim pojawiły się nowe, ciekawe bohaterki powieściowe.

Nie żyje Urszula Kozioł. „Jeśli coś po nas zostanie, to właśnie słowa”

20 lipca zmarła Urszula Kozioł, wybitna poetka związana z Wrocławiem i pismem „Odra”. Miała 94 lata.

Teraz rządzi cosy crime, czyli kryminał kocykowy

Zapomnijcie o okrutnych zbrodniach i psychopatycznych mordercach. Nadeszły czasy cosy crime. W Polsce w tym nurcie świetnie sobie radzi Katarzyna Gacek, autorka cyklu powieści o Agencji Detektywistycznej Czajka.

Remigiusz Mróz i jego fabryka kryminalnych historii

Moi rodzice odczuli grozę, kiedy oznajmiłem, że planuję zostać pisarzem. Na szczęście okazało się to najlepszą decyzją, jaką w życiu podjąłem – opowiada jeden z najchętniej czytanych przez Polaków autorów.

Justyna Sobolewska: – Cykl kryminałów z Joanną Chyłką sprzedał się już w ponad pół milionie egzemplarzy, a to tylko jedna z pańskich serii. Mamy dopiero lipiec, a już wyszła pańska piąta książka w tym roku: „Czarna Madonna” – pierwszy horror w pana dorobku. Czy pan się z

Rebecca Makkai: Podkaster jest idealnym bohaterem powieści

Wyjaśnianie zbrodni leży w naturze człowieka, a prywatne dochodzenia zwracają często uwagę na to, co przegapiono w śledztwie – opowiada Makkai o swojej bohaterce, autorce kryminalnego podkastu.

„Wierzyliśmy jak nikt”. Nowa powieść przenosi nas do 1995 r., kiedy to na kampusie liceum Granby’ego w stanie New Hampshire ginie współlokatorka głównej bohaterki. JUSTYNA SOBOLEWSKA: – „Mam do pani kilka pytań”, tak zaczyna się niemal każdy wywiad o tej książce. Ja chciałam