Mimo siarczystego mrozu, dwudniowych strajków komunikacji miejskiej, nie mówiąc o napiętej sytuacji politycznej, dawno nie było tak udanego Berlinale.
Zapytali mnie, czy się przyznaję do winy. Odpowiedziałam, że nie przyznaję się do winy, oświadczyłam, że jestem autorką haftów – mówi Monika Drożyńska, tegoroczna laureatka Paszportu POLITYKI w kategorii sztuki wizualne.
Produkcje „Cassandra” i „Sunny” bazują na naszym strachu przed domowymi robotami. To zupełnie inny lęk niż przed Terminatorem.
Po 12 latach nieobecności na polskiej scenie, Anja Plaschg, znana jako Soap&Skin, powraca z koncertem w Warszawie.
Sam ten proces to najbardziej wartościowa rzecz, która mnie w życiu spotyka – mówi o komponowaniu Kuba Więcek, laureat Paszportu POLITYKI.
Jeśli nie wydarzy się jakiś nieoczekiwany – jak przystało na kino gatunkowe – zwrot akcji, Splat!FilmFest przechodzi właśnie do historii. Strata tym większa, że w ciągu dekady urósł do rangi jednego z najciekawszych wydarzeń filmowych w Polsce.
Wielka przegrana polskich preselekcji Eurowizji Nika „Niczos” Jurczuk to nadzieja na to, że Podlasie muzycznie przestanie się Polakom kojarzyć z disco polo.
Otwarciu siedziby Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie towarzyszyła gorąca dyskusja o architekturze. Czy równe emocje będą towarzyszyć otwarciu pierwszych pełnych wystaw? Znajdzie się parę powodów, by się posprzeczać.
Dzieci powinny od wczesnych lat uczyć się muzyki, jeżeli wykazują do tego chęć i predyspozycje – mówi Gabriela Legun, laureatka Paszportu POLITYKI w kategorii muzyka poważna.
„Nosferatu” Roberta Eggersa, symfonia na ciemność, strach i odrazę, okazał się wart czterech nominacji do Oscarów. Słynny filmowy wampir, niczym przed stu laty, wydaje się zwiastować mroczne czasy.
Czarne ciało i amerykańska flaga – czy Kapitan Ameryka jest w stanie zjednoczyć podzielony naród?
Mieliśmy szansę na sukces i nowe otwarcie. Publiczność głosująca w krajowych preselekcjach oddała ją najbardziej znanej uczestniczce eliminacji Justynie Steczkowskiej. Ta wpisze się w klimat konkursu, ale raczej nie zdziała wiele.
Raporty pruskich szpiegów, czasem niepozbawione literackiego sznytu, po przeszło półtora wieku pomagają wyobrazić sobie życie Marksów. Relacja z roku 1853 łączy obrzydzenie i podziw – przeczytaj fragment biografii „Idol. Życie doczesne i pośmiertne Karola Marksa”
Krytykowane od pewnego czasu za przesadną niszowość i rozczarowujący konkurs główny Berlinale zapowiada rewolucyjne zmiany. Jest więcej głośnych nazwisk, a doraźność ma nie przesłaniać uniwersalnych treści.
Powinien powstać przekład angielski, bo nie znam takiej korespondencji dwu pisarek, pisanych w takiej intensywności, szczerości – mówi Sylwia Chwedorczuk.
